شمارهٔ ۲۴۱ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت
بگذاشت مرا و جستجوی تو گرفت
تا روی تو دید دل ز ما بازنگشت
بوی تو گرفته بود خوی تو گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساس عمیق خود سخن می‌گوید که با وزش نسیم صبحگاهی، یاد و بوی محبوبش را احساس می‌کند. او بیان می‌کند که این بوی دل‌انگیز او را رها نکرده و همچنان در جستجوی محبوب خود است. هنگامی که چهره محبوب را می‌بیند، دلش برای برگشتن به حالتی قبل از این دیدار آماده نیست و تمام وجودش درگیر خوی محبوبش شده است.