شمارهٔ ۲۴۳ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دی شاه بتان با رخ رنگین می‌رفت
بی اسب پیاده نغز و شیرین می‌رفت
شکر ز لبش پیل به بالا می‌ریخت
وز مستی و بیخودی چو فرزین می‌رفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت دیوانه‌وار یک دختر می‌پردازد که با چهره‌ای رنگین و دلربا پیاده به سمت جایی می‌رود. او به قدری دلنشین و شیرین است که گویی شیرینی از لبانش به دور و بر می‌ریزد و در حالتی از سرمستی و بی‌خودیش همچون فرزین (شخصیتی محبوب یا قهرمان) در حرکتی دلربا و زیبا به پیش می‌رود.