شمارهٔ ۲۴۲ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دی بر سر ره چو دلستانم می‌رفت
هوش از تن و طاقت از روانم می‌رفت
او می‌شد و چشمم ز پی اش می‌نگریست
دیدم به دو چشم خود که جانم می رفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از حالتی صحبت می‌کند که در پی دلبرش به راه می‌رود و به شدت تحت تأثیر او قرار گرفته است. او احساس می‌کند که هوش و طاقت او از دست می‌رود و چشمانش به دنبال دلبر است. در نهایت، می‌بیند که جانش نیز در این دلبستگی در حال رفتن است.