شمارهٔ ۲۷۵ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل ز گلی که جفت صد خار افتاد
بگذر که بر او گذار بسیار افتاد
آن نان چه خوری که سگ بر او دندان زد
وآن آب چه نوشی که در او مار افتاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که نباید به چیزهای نادرست و آسیب‌زننده‌ای که در زندگی‌مان به آن‌ها برخورد کرده‌ایم، دل خوش کنیم. دل‌تنگی و ناراحتی از گل‌هایی که همراه با خارها به دست آمده یا غذایی که به آن آسیب رسیده، بی‌فایده است. به نوعی، توجه به جنبه‌های منفی و خطرناک زندگی، ذهن ما را مشغول می‌کند و بهتر است از آن‌ها بگذریم.