شمارهٔ ۳۷۹ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای نفس چو برگ کامرانیت نماند
خو با غم کن که شادمانیت نماند
عیشی و جوانی و خوشت وقتی بود
آن عیش گذشت و آن جوانیت نماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ناپایداری زندگی و گذر زمان اشاره می‌کند. او به نفس خود می‌گوید که وقتی شادمانی و جوانی از دست رفته، باید با غم کنار بیاید زیرا خوشی‌ها و جوانی دائمی نیستند و به زودی می‌گذرند.