نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸۸ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خورشید و مه ار برت زمین بوس آرند

بر هر دو رخ و جبینت افسوس آرند

صد قرن فلک دور کند بر در و دشت

تا چون تو پری رخی به یک بوس آرند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که خورشید و مه هم اگر بر زمین تو بوسه دهند، افسوس می‌خورند که نتوانسته‌اند به زیبایی تو دست یابند. همچنین، فلک (آسمان) ممکن است قرن‌ها بگذرد تا کسی به زیبایی تو مانند پری دسترسی پیدا کند. این شعر به ستایش زیبایی و خاص بودن معشوق می‌پردازد.