شمارهٔ ۴۱۸ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به توصیف حالتی می‌پردازد که اگر آسمان (سپهر) از شرم غمگین باشد و با موجودات طبیعت (آهو و گور و دد) در حال شرم و خجالت قرار گیرد، حتی جهنم نیز به گرمی و سردی دچار خواهد شد. ولی با وجود این همه تغییرات، دل سنگین و بی‌احساس تو نرم و تغییر نخواهد کرد.