نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸۲ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمعم که ز دوری تو ای جان افروز

خالی نیم از گدازش و گریه و سوز

می‌نگسلدم تب از تب و درد از درد

بدحالترم شب از شب و روز از روز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر احساس دلتنگی و درد عمیقی را از دوری محبوبش بیان می‌کند. او می‌گوید که از عشق و غم جدایی پر شده و حالش هر روز بدتر می‌شود. این درد و سوز را در طول شب و روز احساس می‌کند و هیچ گاه آرامش نمی‌یابد.