شمارهٔ ۴۹۰ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به صبح اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد تا از درد و سوزی که در شب احساس کرده، بترسد. او همچنین از کسی که در خواب غفلت است می‌خواهد تا از آه و ناله‌های او بیدار شود. شاعر نگران است که روزی دلش که سوخته است، او را نیز آزار دهد و از این بابت هشدار می‌دهد. در کل، این شعر به احساساتی چون درد، سوختن و بیداری از غفلت اشاره دارد.