شمارهٔ ۴۹۹ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمعی که ازوست عیش مِیْ خواران خوش
وز سوز وی است وقت بیداران خوش
گریان گریان تا به سحرگه می‌گفت
بگذشت مرا روز شب یاران خوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و دل‌انگیزی شمعی اشاره می‌کند که شادی‌ها و خوشی‌ها را به ارمغان می‌آورد. او همچنین از سوزش و تلخی این شمع در زمان بیداری صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر به شب یاری‌ها و لحظات دردناک اشاره می‌کند که او را به گریه واداشته و شب را به صبح رسانده است.