شمارهٔ ۵۲ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به توصیف زیبایی و عظمت شخصی پرداخته است که اگر ماه از در او زره‌ای از زرین بیفشاند، یا اگر آسمان، ردای کبودی از بخشش او بدوزد، و یا آتش تیغ او دو جهان را بسوزاند، در نهایت می‌گوید باید آداب و بزرگی او را آموخت. به طور کلی، سخن از وجوه بزرگ انسانی و قدرت‌های اوست که نیاز به یادگیری دارد.