شمارهٔ ۸۷ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت اشاره به این دارد که اگرچه همه به زبان گفتن شکر و سپاس خدا مشغولند، اما در مقابل نعمت‌های او، عذر و شکایت انسان‌ها با زبان بیان نمی‌شود. زیبایی شکرگزاری از کرم خدا باید با جان ابراز شود و در مقابل مشکلات و کمبودها، عذر و درخواست باید از دل و چشم‌ها بیرون بیاید.