شمارهٔ ۵۶ سید حسن غزنوی
سید حسن غزنوی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای حلقه زلفین تو دام گل و سوسن
هستیم به بوی تو غلام گل و سوسن
زین سان که تو در عشق دو روئی و دورائی
خو پیش تو چون گویم نام گل و سوسن
از دولت رخسار و بنا گوش تو ای جان
امروز جهانیست به کام گل و سوسن
خورشید همه شاهان بهرام شه آن شه
کو خود خورد امروز نظام گل و سوسن؟
از جام لبالب کن و در ده که دراین وقت
بی باده نمی زیبد جام گل و سوسن
چون بنده حسن گفت مگر مدح شهنشه
زان پر زر ودر شد همه کام گل و سوسن
بی سکه شاه آمد از آن خوار و خجل رفت
زر زده و نقره خام گل و سوسن
باداش بقا تا نفس باد گذارد
بی زحمت آواز پیام گل و سوسن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیتی که در موهای معشوقه‌اش وجود دارد اشاره می‌کند و خود را تحت تأثیر عطر و بوی او می‌داند. او از عشق دوگانه و فاصله‌ای که بین خود و محبوبش وجود دارد سخن می‌گوید و اظهار می‌کند که نام گل و سوسن را در حضور او به سختی می‌تواند بر زبان بیاورد. شاعر به زیبایی چهره محبوبه و دلنشینی آن اشاره کرده و معتقد است که امروز همه چیز در سایه‌ی وجود او به کام گل و سوسن است. او از شراب و لذتی که در این ساعات وجود دارد، سخن می‌گوید و نتیجه می‌گیرد که بی‌شراب و باده، لذت این لحظه کامل نیست. به طور کلی، شعر حاوی تمجید از زیبایی محبوب و لذت‌های حاصل از عشق و زیبایی‌های طبیعی است.