شمارهٔ ۱۷ سید حسن غزنوی
سید حسن غزنوی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دور از تو تا که دور شدستم ز تو مرا
هر روز صد هزار بلا بر بدن رسد
خالی نباشد از دل تنگی چو یاسمین
گرخنده مرا چو گل اندر چمن رسد
گر بخت بر بخندد و گردون وفا کند
آخر ز خاک کوی تو گردی به من رسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر احساس درد و دلتنگی خود را به تصویر می‌کشد. او بیان می‌کند که هر روز دوری از محبوبش به او سختی و بلا می‌آورد. دل او مانند یاسی تنگ و پر از غم است و وقتی به یاد محبوبش می‌افتد، همچون گلی در چمن بهره‌مند می‌شود. اگر روزی بخت به او لبخند بزند و تقدیر خوب باشد، در نهایت از خاک کوی محبوبش بهره‌مند خواهد شد.