شمارهٔ ۱۸ سید حسن غزنوی
سید حسن غزنوی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
کین میکشد زمانه ز من آری از ملوک
خصمان چو دست یابند از بیم کین کشند
مسکین ندانم ار لگدی بر فلک زنم
روزی که پر دلان قدم اندر زمین کشند
او تیغ میزند که لئیمان چنین کنند
من صبر می کنم که کریمان چنین کشند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به احساس ناامیدی و بی‌پناهی خود در برابر ظلم و کینه ورزی زمانه می‌پردازد. او می‌گوید که وقتی دشمنان به قدرت می‌رسند، از روی ترس به کشتن می‌پردازند. شاعر خود را مسکینی می‌داند که حتی اگر بخواهد هم نمی‌تواند بر سرنوشت خویش تاثیر بگذارد. او در عین حال صبوری می‌کند و انتظار دارد که انسان‌های بزرگوار و کریم نیز همچون او صبر و تحمل کنند.