شمارهٔ ۳۶ سید حسن غزنوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از ناراحتی و ناراحتی خود نسبت به ظهور دیوانه‌وار و ناخوشایند وضعیت اجتماعی و سیاسی سخن می‌گوید. او آرزو می‌کند که بمیرود و وضعیت ناهنجار حاکمیت افرادی چون دیو غوری را نبیند. در عین حال، او احساس می‌کند که عمرش طولانی شده و از اینکه کسانی در این شرایط نابجا موجودیت دارند، ناراحت است. این ابیات نشان‌دهنده ناامیدی و یأس شاعر از وضعیت کنونی جامعه است.