سید حسن غزنوی
زاده ۵۳۵ – درگذشته ۵۶۵ هجری قمری، غزنه
زندگی‌نامهٔ سید حسن غزنوی
حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین سنایی بود. غزنوی در سال ۵۶۵ ه.ق به علت ابتلای ناگهانی به بیماری در روستای آزادوار درگذشت و آرامگاهش در همان‌جاست.
آثار سید حسن غزنوی
شعرهای سید حسن غزنوی
- شمارهٔ ۵۲ - هم در مدح او گفت در تهنیت تحویل سال — بشگفت در بهار سعادت نهال ملک
- شمارهٔ ۵۱ - در مدح سلطان بهرام شاه غزنوی گوید — گهر بر زر همی بارم ز یاقوت در افشانش
- شمارهٔ ۵۳ - در مدح امیرحسام الدین گوید — ای به حق آرزوی جان ملوک
- شمارهٔ ۵۴ - در مدح منتخب الملک ابوعلی حسن گوید — طلوع خسرو سیارگان به برج حمل
- شمارهٔ ۵۰ - ایضا سلطان بهرام شاه غزنوی را مدح کند — گل دل بشکفد ز دیدارش
- شمارهٔ ۵۵ - هم در مدح او گوید — کاری بگزاف می گذارم
- شمارهٔ ۴۹ - در مدح بهرام شاه در جواب رشید وطواط گوید — چو ساخت در دل تنگم چنین مکان آتش
- شمارهٔ ۵۶ — داند جهان که قره عین پیمبرم
- شمارهٔ ۵۷ - در مدح محمود بن محمدخان خواهر زاده سلطان سنجر گوید — فسانه گشت بیک بار داستان کرم
- شمارهٔ ۵۸ - این قصیده از سر تأسف گفته به نشابور فرستاد — من همان طوطی شکر سخنم
- شمارهٔ ۵۹ - در بادیه به التماس امیر حاج گفته — جان میبرد به عشرت حوران گلشنم
- شمارهٔ ۶۳ - در مرثیه جمال الدین احمد قاضی سراید — ای دلت بی خبر از مملکت عالم جهان
- شمارهٔ ۶۴ - در مدح آتسز خوارزم شاه گوید — دیدم به خواب دوش براقی ز نور جان
- شمارهٔ ۶۰ - در مدح نظام الملک محمد گوید — مرا به وقت سحر دوش مژده داد نسیم
- شمارهٔ ۶۱ — چون ز غزنین کردم آهنگ ره هندوستان
- شمارهٔ ۶۲ - در صفت هندوستان و مدح سلطان بهرام شاه گوید — می بنازد باز گوئی خطه هندوستان
- شمارهٔ ۷۰ - در مدح صاحب نظام الملک ابو جعفر محمدبن عبدالمجید — نسیم عدل همی آید از هوای جهان
- شمارهٔ ۷۲ - درمدح خواجه عمید ابوطاهر گوید — بر من ز نعمت الحق خاص خدایگان
- شمارهٔ ۶۵ - این مرثیه از برای والده سلطان سعید ولد بن بهرام شاه گوید (کذا) — آراستند روضه آرامگاه جان
- شمارهٔ ۶۷ — ای رایت آفتاب و محلت بر آسمان
- شمارهٔ ۶۶ — چون شمع روز روشن از ایوان آسمان
- شمارهٔ ۶۸ — ای دور ملک تو سبب دور آسمان
- شمارهٔ ۶۹ — خدای داند و بس تا چه خرم است جهان
- شمارهٔ ۷۱ - این سوگند نامه رادر نیشابور گفته است — گشاد صورت دولت بشکر شاه دهان