شمارهٔ ۱۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
شتابان از جهان چون برق رفتن خوش بود ما را
که از داغ عزیزان نعل بر آتش بود ما را
گریبان را به دست عقل دادن نیست دانایی
درین وادی جنونی تا گریبانکش بود ما را
لب تفسیده را چون خضر تنهاتر نمی سازم
که آب زندگی بی دوستان آتش بود ما را
کتان طاقتی از رشتهٔ جان سخت تر باید
که تاب دیدن آن عارض مهوش بود ما را
حزین از باغ دل روییده گر نخل تمنّایی
خیال جلوهٔ آن شعلهٔ سرکش بود ما را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره احساسات عمیق و دوگانه‌ای است که شاعر نسبت به زندگی و عشق دارد. او به زیبایی‌های گذرا و درد جدایی از عزیزان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که نداشتن دوستان، زندگی را به آتش تبدیل می‌کند. شاعر به اهمیت دوست داشتن و همراهی در زندگی تأکید می‌کند و می‌گوید که تحمل درد و رنج جدایی از یار، سخت‌تر از هر چیزی است. او در نهایت به آرزو و امید برای داشتن عشق و ارتباط نزدیک با دیگران اشاره می‌کند.