شمارهٔ ۱۸۴ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و حسرتی سخن می‌گوید که عشق و جدایی به او القا کرده است. او ذکر می‌کند که محبت معشوق نه تنها آرامش را از او گرفته، بلکه یاد و خاطر آن عشق همواره در دل او باقی مانده است. شاعر از زیبایی‌های معشوق و تأثیری که بر احساسات او گذاشته صحبت می‌کند، اما در عین حال از زخم‌های عاطفی و غم‌هایی که این عشق به او آورده نیز گلایه‌مند است. در نهایت، او حسرت‌خورانه یادآور می‌شود که زندگی و روزگار اجازه وصال و خوشحالی را به او نداده‌اند و تنها انتظار و غم در دل او باقی مانده است.