شمارهٔ ۲۲۱ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، عشق بلبل و پروانه را درگیر کرده است. بلبل به سمت بزم عشق می‌رود و پروانه به سمت گلستان. شب‌های تیره برای نشستن وجود ندارد و عشق جان بلبل را تسخیر کرده است. در این دنیا، رنج و سختی به خون دل‌های عاشق ختم می‌شود و عذاب‌های آن به صورت خون‌های جاری در آمده است. دل بی‌رحم پروانه با مرگ غم‌انگیزش سوخته و شمع به سوگ او مراسمی ترتیب داده است.