شمارهٔ ۲۲۸ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
مستان، شب غم رفت و سحرگاه فتوح است
پیمانه بیارید که هنگام صبوح است
پیمانه مگو، چشمه ی جان پرور خضر است
در بحر پُر آشوب جهان کشتی نوح است
ما مفتی عشقیم بکش باده، حلال است
ما ناصح اوییم، اگر توبه نصوح است
افسرده دلان های، دماغی برسانید
تا بلبله هم نغمه مرغان صبوح است
از کلک حزین زمزمه ی عشق بیاموز
مطرب بزن این پرده که رامشگر روح است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به استقبال صبح و شادی می‌پردازد و از عشق و مستی سخن می‌گوید. شاعر اشاره می‌کند که با گذشت شب غم، صبح با سرور و خوشی فرا رسیده است و نیاز به شراب و شادی است. او عشق را بر حلال بودن باده تأکید می‌کند و دعوت به رهایی از افسردگی می‌نماید. در نهایت، او بیداری و یادگیری از عشق را توصیه می‌کند و خواهان نوازش روح توسط موسیقی است.