نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۷ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بتی دارم که دل دیوانهٔ اوست

خراب جلوهٔ مستانهٔ اوست

کند سوسن به شکرش، تر زبانی

لب هر غنچه در افسانهٔ اوست

سر و کارم بود با شعله خویی

دل گرم من آتشخانهٔ اوست

نمی دانم به محفل این چه شمعیست

که جان قدسیان پروانهٔ اوست

نشان ز آن یار هر جایی چه جویی؟

دل هر ذره ای کاشانهٔ اوست

اگر میخوارهای از عشق مگسل

محبت ساقی پیمانهٔ اوست

حیات من بود در دست ساقی

شراب خضر، در پیمانهٔ اوست

حزین ازکوی معماران گل نیست

خرابات محبّت خانهٔ اوست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و جذابیت‌های آن است. شاعر به زیبایی و دیوانگی معشوقه‌اش اشاره می‌کند و او را به عنوان هوای دل و زندگی‌اش معرفی می‌کند. او با استفاده از تشبیهات مختلف، احساساتش را نسبت به معشوق بیان می‌کند و عشق را همچون شرابی که در دست ساقی است می‌بیند. شاعر همچنین به فضای خرابات و فضایی که عشق در آن ساکن است اشاره می‌کند، که نشان‌دهنده اهمیت و وابستگی عاطفی او به معشوقش است. در کل، این شعر عمیقاً به توصیف عشق و تأثیر آن بر روح و زندگی فرد پرداخته است.