شمارهٔ ۲۸۲ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان آرزوها و احساسات خود نسبت به عشق و معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که تنها آرزویش دیدار یار است و جز آن چیزی نمی‌خواهد. در برابر مشکلات پیش‌آمده، عشق یار باعث تسکین و آسانی می‌شود، اما دلش هنوز درگیر یک ناامیدی است. شاعر از عشق خود به معشوقان دیگر نیز می‌گذرد و احساس می‌کند که آنچه برایش مهم است، همان عشق و دیدار یار است. او به سختی‌ها و چرخ‌های روزگار توجهی ندارد، زیرا عشقش در هر حال و به هر قیمتی، ارزشمند است. در نهایت، او از ساقی می‌خواهد تا جامی پر از می به او بدهد تا بتواند ضعف و سوز دلش را درمان کند و عشق را در دو عالم خود ببیند.