شمارهٔ ۳۱۳ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
گر رخ به ما نمایی، ای خوش لقا چه باشد؟
ما را ز ما ستانی، ای دلربا! چه باشد؟
از یار ناموافق، دوری ضرورت آمد
گر ساعتی نشینی از خود جدا، چه باشد؟
از وصل خود بریدی، گویی چه جور دیدی؟
خود فصل ماجرا کن، جور و جفا چه باشد؟
شمع جمال موسی، شد برق و طور را زد
نار کلیم آن بود، نور خدا چه باشد؟
انوار مرشد روم، شد راهبر حزین را
گر همّتی بخواهی از اولیا چه باشد؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و دلربایی محبوب اشاره می‌کند و از خواسته‌های عاشقانه و دوری از معشوق صحبت می‌کند. شاعر از محبوب درخواست می‌کند که خود را نشان دهد و از دوری آن به شدت گله‌مند است. او به سختی‌های جدایی و نشانه‌های عشق اشاره می‌کند و از تاثیرات وجود محبوب در زندگی خود می‌گوید. همچنین به نور معنوی و هدایت از جانب اهل حق اشاره شده که در زندگی عارفانه کمک کننده است. در کل، شعر به احساسات عمیق عاشقی، دوری و جستجوی روشنایی اشاره دارد.