شمارهٔ ۳۳۲ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
فروزان کن ز رخ، کاشانهای چند
بسوزان شمع من، پروانه اى چند
فغانم گوش کن امشب که فردا
ز من خواهی شنید افسانه اى چند
دلم داند به پاس آشنایی
چها دید، از وفا بیگانه اى چند
گران خوابان غفلت را شکستم
خمار، از نعرهٔ مستانه ای چند
خماری نیست خون عاشقان را
سرت گردم، بکش پیمانه ای چند
به هر دفتر ز کلک آتش آلود
ز ما مانده ست آتشخانه ای چند
حزین از فوت فرصت با صد افسوس
کشیدیم آه بی تابانه ای چند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از شاعر به توصیف احساسات و اندیشه‌های عاشقانه و دردناک او می‌پردازد. شاعر از فروزان کردن شمع و فراخواندن پروانه‌ها صحبت می‌کند و به نوعی به زیبایی و عشق اشاره دارد. او از فغان و درد دل خود می‌گوید و به نیازش برای بیان افسانه‌های عاشقانه‌اش به معشوق اشاره می‌کند. شاعر همچنین به غفلت و خواب آلودگی دیگران اشاره می‌کند و از عشق و خون عاشقان سخن می‌گوید. او بر اثر گذشت زمان و فرصت‌های از دست رفته افسوس می‌خورد و در نهایت به آتش و شعله‌ور شدن احساساتش اشاره می‌کند. به طور کلی، شعر احساسات عمیق، نوازش عاطفی و درد جدایی را به تصویر می‌کشد.