شمارهٔ ۳۴۱ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی زیبایی و جذابیت ساقی و تاثیرات آن بر شاعر است. هر بار که حجاب از رخ ساقی کنار می‌رود، شاعر تحت تاثیر زیبایی او قرار می‌گیرد و احساساتش همچون موجی به اوج می‌رسد. ناله‌ها و غم‌هایش به یاد لب‌های میگون اوست و به جای اشک، شراب از چشمانش فرو می‌ریزد. او به جور و سختی‌های عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر از ظلم معشوقش شکایت کند، آسمان از گریه‌اش خونین می‌شود. همچنین، زیبایی‌های دنیای او موجب مدهوشی دیگران می‌شود و به محفل‌های غم و شوق اشاره می‌کند که ناله‌ها به جای نغمه‌های joyful، از درون رگ‌های سازها جاری می‌شوند.