شمارهٔ ۳۵۳ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
اهل نظر، از آن در یکتا چه دیده اند
با دیدهٔ حباب ز دریا چه دیده اند؟
حسن بتان به ساده دلی ها نمی رسد
آیینه خاطران، ز تماشا چه دیده اند؟
حجّ قبول، کعبهٔ دیدار دیدن است
از پای سعی آبله فرسا چه دیده اند؟
شد چشم ما ز نعمت عمر دو روزه سیر
از روزگار، خضر و مسیحا چه دیده اند؟
از دل، سراغ لیلی صحرانشین شود
خواری کشان ز آبلی پا چه دیده اند؟
دارند هر طرف چو صفت جرگه در میان
صیاد پیشگان ز دل ما چه دیده اند؟
از خون دیده پرورش تاک می کنند
رندان میگسار ز صهبا چه دیده اند؟
ما نقش خود ز خال لب یار دیده ایم
تا اهل دل ز خال سویدا چه دیده اند؟
چون می توان ز ترک طلب، کام دل گرفت
دون همّتان، ز عرض تمنا چه دیده اند؟
شیدا دلان، ندانم از آن بی نشان حزین
پنهان کدام شیوه و پیدا چه دیده اند؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بررسی تأملات و نگرشهای اهل نظر و عاشقان به موضوعات مختلف میپردازد. او به نسبت بین دیدن و درک زیباییها اشاره دارد و میگوید که زیباییها با سادهدلی و بیخبر بودن قابل درک نیستند. شاعر همچنین نگاهی انتقادی به تلاشهای بینتیجه و کاوش در عشق و کمال دارد و از انسانها میپرسد که چه تجربیات و بینشهایی از زندگی و عشق کسب کردهاند. او به صورت نمادین از کوتاهی عمر و مجاهدتهای انسانها صحبت میکند و به تفاوتهای درک و بینش افراد اشاره میکند. در نهایت، شاعر از شرایط سخت و چالشهای زندگی نیز سخن میگوید و بر این نکته تأکید میکند که عشق و زیبایی در عمیقترین لایههای وجود انسانها قابل یافتن است.