نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵۳ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

اهل نظر، از آن در یکتا چه دیده اند

با دیدهٔ حباب ز دریا چه دیده اند؟

حسن بتان به ساده دلی ها نمی رسد

آیینه خاطران، ز تماشا چه دیده اند؟

حجّ قبول، کعبهٔ دیدار دیدن است

از پای سعی آبله فرسا چه دیده اند؟

شد چشم ما ز نعمت عمر دو روزه سیر

از روزگار، خضر و مسیحا چه دیده اند؟

از دل، سراغ لیلی صحرانشین شود

خواری کشان ز آبلی پا چه دیده اند؟

دارند هر طرف چو صفت جرگه در میان

صیاد پیشگان ز دل ما چه دیده اند؟

از خون دیده پرورش تاک می کنند

رندان میگسار ز صهبا چه دیده اند؟

ما نقش خود ز خال لب یار دیده ایم

تا اهل دل ز خال سویدا چه دیده اند؟

چون می توان ز ترک طلب، کام دل گرفت

دون همّتان، ز عرض تمنا چه دیده اند؟

شیدا دلان، ندانم از آن بی نشان حزین

پنهان کدام شیوه و پیدا چه دیده اند؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بررسی تأملات و نگرش‌های اهل نظر و عاشقان به موضوعات مختلف می‌پردازد. او به نسبت بین دیدن و درک زیبایی‌ها اشاره دارد و می‌گوید که زیبایی‌ها با ساده‌دلی و بی‌خبر بودن قابل درک نیستند. شاعر همچنین نگاهی انتقادی به تلاش‌های بی‌نتیجه و کاوش در عشق و کمال دارد و از انسان‌ها می‌پرسد که چه تجربیات و بینش‌هایی از زندگی و عشق کسب کرده‌اند. او به صورت نمادین از کوتاهی عمر و مجاهدت‌های انسان‌ها صحبت می‌کند و به تفاوت‌های درک و بینش افراد اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر از شرایط سخت و چالش‌های زندگی نیز سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید می‌کند که عشق و زیبایی در عمیق‌ترین لایه‌های وجود انسان‌ها قابل یافتن است.