شمارهٔ ۳۶۵ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
صباحت کو که گل را بر سرم شور جنون سازد؟
ملاحت کو که بر داغم نمکدان را نگون سازد؟
نباشد اینقدر،گر تیغ مژگانش گران تمکین
دل سنگین ما را مرد می باید که خون سازد
لبش گر دل نپردازد به شیرین کاری حرفی
هجوم غم غبار خاطرم را بیستون سازد
بساط مهر و مه را وقت آن شد تا به هم پیچم
غرور طبع من تا چند با بخت زبون سازد
به وحدتخانه ای باشد حزین ذوق سماع ما
که مطرب سبحه و زنار، تار ارغنون سازد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساسات عاشقانه و درد ناشی از جدایی سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که زیبایی و ملاحت معشوق می‌تواند دل او را راحت کند و غم را از یاد ببرد. همچنین به سختی‌هایی که بر دلش وارد می‌شود و تاثیر عمیق نگاه معشوق بر او اشاره دارد. شاعر در پایان به اهمیت موسیقی و هنر در کاهش غم و ایجاد شادی اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که در کنار دوستان و در فضایی از عشق و موسیقی، می‌توان به آرامش رسید.