نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰۶ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

زد آتش در دلم چون شمع، دیدار این چنین باید

نگه در دیدهٔ تر سوخت، رخسار این چنین باید

تپد دل در بر از طرز خرام تازه شمشادش

غبارم را به شور آورده، رفتار این چنین باید

خمارآلودهٔ منّت نیم از ساغر و مینا

شرابم خون، دلم پیمانه، خمّار این چنین باید

ز شمع کلبه ام باشد شرر در سنگ روشن تر

سیه روزان هجران را شب تار این چنین باید

حزین از دامن پاک نفس، صیقل زدی دل را

غبار از خاطر ما رفت، گفتار این چنین باید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان‌گر احساسات عمیق عاشقانه و حسرت طرف شاعر است. شاعر با تشبیه ملاقات معشوق به روشنایی شمع، شدت عشق و تأثیر آن بر دل خود را توصیف می‌کند. او درباره دل‌تپش‌ها، زیبایی خاص معشوق و درد ناشی از جدایی سخن می‌گوید. همچنین، نوشیدن شراب را به عنوان نمادی از غم و اندوه می‌بیند و در آخر به پاکی و روشنی دل اشاره می‌کند که در اثر محبت به دست آمده است. به طور کلی، شعر منعکس‌کننده‌ی عشقی عمیق و درد جدایی است.