شمارهٔ ۵۱۴ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
سبک از جا رود، هرکس که با ما یار می‌گردد
نسیم گل چرا بر بی‌دماغان بار می‌گردد؟
برهمن‌زاده‌ای برده‌ست ایمانم که در عشقش
رگ جان، جسم را شیرازهٔ زنار می‌گردد
سرت گردم اشارت کن به مژگان، آشنا سازم
مرا حیران نگاهی، گرد دل بسیار می‌گردد
پریشان زلف و مژگان بی‌خبر، لب می‌چکان داری
به این آشفتگی کس بر سر بازار می‌گردد؟
حزین آهم رسایی می‌کند، ایّام کوتاهی
لب از بیچارگی شرمندهٔ اظهار می‌گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حالات و احساسات عاشقانه مبلغ می‌پردازد. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که هر کس با او نزدیک شود، تحت تاثیر عشق و زیبایی‌ها قرار می‌گیرد. او از نسیم گل و تأثیر آن بر کسانی که نمی‌توانند زیبایی را درک کنند صحبت می‌کند و به عشق عمیق خود اشاره می‌کند که تمامی وجودش را تحت تأثیر قرار داده است. در ادامه، شاعر از حس حیرت و شگفتی خود در مقابل محبوب و زیبایی او می‌گوید و تاکید می‌کند که عشق او موجب پریشانی و آشفته‌گی او شده است. در نهایت، شاعر از احساس غم و اندوه ناشی از بیچارگی و ناکامی در عشق و زندگی سخن می‌گوید.