شمارهٔ ۵۲۲ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
از کارگاه نسبت، هرکس لباس پوشد
شاهد پرند و دیبا، زاهد پلاس پوشد
اول عطا که بخشد دل را، متاع هوش است
تشریف ارجمندی، طفل از حواس پوشد
بر قدّ پست قامت، کوتاه جامه زیباست
اندام ناقصان را، دولت لباس پوشد
آخر ز سفله گردد، بدگوهری هویدا
گر آب زر، دو روزی عیب نحاس پوشد
ابلیس وقت خویش است، در اجتهاد باطل
آن را که چشم حق بین رأی و قیاس پوشد
این حلّهٔ بلاغت، کامروز در بر ماست
صد گز زیاده ماند، گر بوفراس پوشد
سازد حزین سخنور، مستور نقص خود را
عیبی اگر زبان راست، شکر و سپاس، پوشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی اهمیت لباس و ظاهر در زندگی و تعاملات انسانی است. هر کس با توجه به مقام و وضعیت خود لباس می‌پوشد، و این لباس‌ها نمادی از شخصیت و تشخص افراد هستند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی کسانی که در مقام پایین‌تری قرار دارند، می‌توانند با ظاهری زیبا و آراسته به افتخار برسند. همچنین، پیامدهای منفی نادرستی و ریاکاری نیز مورد اشاره قرار می‌گیرد؛ مثلاً برخی ممکن است تلاش کنند با ظاهر زیبا عیوب باطنی خود را بپوشانند. در نهایت، شاعر بر این باور است که کیفیت و صداقت در کلام و رفتار نیز به اندازه‌ی لباس اهمیت دارد.