شمارهٔ ۵۸۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خط
حسنت کشیده بر ورق آفتاب خط
رسم است موی را رسد از شعله پیچ و تاب
زانرو نمی شود، نخورد پیچ و تاب خط
محرومیم ز رحم تو بسیار دور بود
جایی که شد ز لعل لبت کامیاب خط
چشم آن عذار ساده نیارد ز شرم دید
شاید برآرد آن گل رو، از حجاب خط
تب پرده پوش شمع کجا می شود حزین ؟
آن حسن شوخ را نکند در نقاب خط
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد. شاعر با توصیف موهای معشوق که همچون خطی پیچ و تاب دارد، زیبایی او را ستایش می‌کند. در ادامه، او از دوری و محرومیتش از معشوق صحبت می‌کند و بیان می‌کند که در جایی که می‌تواند لبخند او را ببیند، دچار کمبود است. همچنین، اشاره به شرم و حجاب معشوق دارد و در نهایت به زیبایی او اشاره می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند آن را پنهان کند. به طور کلی، شعر احساسات عاشقانه و تمجید از زیبایی معشوق را به تصویر می‌کشد.