شمارهٔ ۵۸۸ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
عشاق را ز سیر گل و ارغوان چه حظ؟
بی جلوه جمال تو از گلستان چه حظ؟
دور از وصال یار چه لذت ز روزگار؟
بی یوسف از مرافقت کاروان چه حظ؟
از سیرگل به دیده خلد خار بی رخت
دور از قدت ز جلوهٔ سرو روان چه حظ؟
ما لذتی ز خلوت و کثرت نمی بریم
از خود گذشته را ز کنار و میان چه حظ؟
عیش وطن چه کار کند با دل حزین ؟
مرغ شکسته بال مرا ز آشیان چه حظ؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس فقدان و ناامیدی عاشقانه است. شاعر اشاره می‌کند که بدون زیبایی معشوق، از لذت‌های زندگی مانند گل و باغ چه فایده‌ای وجود دارد. او احساس می‌کند که دوری از یار باعث شده که هیچ لذتی از زندگی نبرد، حتی اگر در کنار زیبایی‌های طبیعی باشد. همچنین، شاعر به این نکته می‌پردازد که در خلوت و تنهایی هم احساس شادی نمی‌کند و زندگی در وطن هم برایش گیرا نیست، چراکه دلش از دوری معشوق شکسته و مانند پرنده‌ای با بال شکسته است. در کل، عشق و وصال یار به عنوان بنیادی‌ترین لذت‌های زندگی معرفی شده‌اند.