نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۲۶ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)

چقدر ز کلک و نامه، خبر نهان فرستم

به تو ناله سنج، خواهم نی استخوان فرستم

گل سجده ای که زیبد سر عرش تکیه گاهش

ز نیاز جبهه سایان، به تو سر گران فرستم

نشود اگر به سینه، ره قاصد نفس گم

دو سه حرف خون چکانی به تو ارمغان فرستم

ز معاشران دیرین نکند وفا فراموش

قدحی به پارسایان، ز می مغان فرستم

به دو روز عشق بازی ز بلند همّتی ها

به ذخیره سازی دل، غم جاودان فرستم

نزنم به کین گیتی، سر زلف آه شانه

چه طرازم آتشی را که به نیستان فرستم؟

ادبم نمی گذارد پی عذر میگساری

که به خاکبوس توبه، لب می چکان فرستم

ندهم به جیب دل جا، رگ و ریشه هوس را

به عطیه خار خشکی چه به گلستان فرستم؟

غزل حزین شکفته ز بهار طبع رنگین

به مشام بو شناسان گل بی خزان فرستم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و احساسات عمیق خود به معشوق صحبت می‌کند و می‌خواهد پیامی پر از عاطفه و زیبایی به او برساند. او از نمادهایی چون ناله سنج و گل سجده برای بیان محبتش بهره می‌برد و اشاراتی به ارزش و محبت واقعی در زندگی دارد. شاعر از دشواری‌های عشق و خاطرات معشوق یاد می‌کند و در عین حال، به زیبایی‌های عشق و جنبه‌های عرفانی آن اشاره می‌کند. در نهایت، او غزلی حزن‌آلود و زیبا را به عنوان نمادی از احساسات خود برای معشوق ارسال می‌کند.