شمارهٔ ۷۳۱ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
پر و بال تذروان محبت بسته دیوانم
که سروستان بود از مصرع برجسته دیوانم
کلام من چو خارا تیغ را دندانه می سازد
نسازد گزلک دخل حسودان خسته دیوانم
جداییهای صورت بگسلاند ربط معنی را
به دیوان قیامت می شود پیوسته دیوانم
چه غم دارد دماغ بو شناسان از پریشانی
چو از شیرازه بندد رشتهء گلدسته دیوانم
حزین از دفترم حکمت پژوهان را شگفت آید
طلسم اتحاد ربط و معنی بسته دیوانم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از شاعر به توصیف قدرت و زیبایی کلام خود پرداخته و بیان می‌کند که سخنانش به مانند تیغی برنده است که حسودان را آزار می‌دهد. او همچنین به جدایی و ارتباط میان صورت و معنی اشاره کرده و می‌گوید که در شعرش پیوند عمیقی وجود دارد که موجب شگفتی دیگران می‌شود. شاعر با حالی غمگین و پر از احساس، به تاثیر کلامش بر شنوندگان و پژوهشگران اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که دیوانش حامل حکمت و زیبایی خاصی است.