شمارهٔ ۷۴۸ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به سوالاتی فلسفی و وجودی می‌پردازد. او از زهد و پارسایی می‌پرسد که چطور در کنار لذت‌های دنیا همچون می و جوانی می‌تواند معنا پیدا کند. او به تنهایی و قفس وجودی انسان اشاره می‌کند و می‌پرسد که اگر فرصتی برای پرواز و رهایی پیش بیاید، چه بر سر انتقام قفس خواهد آمد. همچنین، او در محیطی که نعمت‌های زیادی وجود دارد، از ناکامی آرزوهای خود گله می‌کند و در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که زندگی کوتاه و پر از خوشی‌ها و غم‌هاست و هیچ‌کس نمی‌داند سرانجام این زندگی چه خواهد بود.