نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۹ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دیدم صنمی، های صلا، کعبه‌نشین‌ها

بیعانه ببازید به یادش دل و دین‌ها

در عشق، دل از کوثر و رضوان نگشاید

از دوست تسلی نتوان گشت، به این‌ها

صید دلم افتاد به صحرای رمیدن

صیّاد نگاهان! بگشایید کمین‌ها

شد خاک، سر سجده بر آن در قدم تو

بخرام که فرش است به راه تو جبین‌ها

آن کیست که در جلوه‌گهت رخش بتازد؟

کرده‌ست تهی، غمزهٔ بی‌باک تو زین‌ها

در کیش محبت هدف ناوک نازند

ابروی کماندار تو را چله‌نشین‌ها

زیر قلم توست حزین کشور معنی

این نقش ندارند خدیوان به نگین‌ها

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق عشق و جستجوی خداوند و زیبایی‌های مرتبط با آن پرداخته است. شاعر به یاد دوستان و عشق‌هایش در کعبه و دینی که داده‌اند، اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که در عشق واقعی، تسلی و آرامش نمی‌یابد و به یاد محبوب، دلش شاد نمی‌شود. همچنین به زیبایی‌های معشوق و جلوه‌های او اشاره دارد و احساسات عاشقانه‌اش را از صید و صیاد تا سجده کردن در پای محبوب توصیف می‌کند. شاعر همچنین به تأثیر محبت و زیبایی‌های محبوب در زندگی و معنی‌ها اشاره کرده و بیان می‌کند که این معانی تحت قلم او شکل می‌گیرند. در کل، شعر توصیف کننده دلسوزی و شیدایی عشق و جستجوی حقیقت و زیبایی در وجود محبوب است.