شمارهٔ ۷۹۷ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساس عمیق و دردناک خود در عشق صحبت می‌کند. او به این نکته اشاره می‌کند که از دست رفتن معشوقش او را به شدت آزار داده و احساس شرمندگی دارد که این درد او را راحت کرده است. شاعر می‌گوید که از پیچیدگی‌های عشق هیچ شکایتی ندارد و در عین حال، غمش به خاطر بیداد زمانه نیست. او زخم‌ها و دردهایش را به زیبایی توصیف می‌کند و به تنگناهای شهر و احساس تنهایی‌اش اشاره می‌کند که او را به دیوانگی کشانده است. در کل، شعر پر از تصویرسازی و بیان عواطف عمیق عاشقانه است.