شمارهٔ ۸۳۰ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)
تو و زهد خشک زاهد، من و عشق و می پرستی
تو و عیش و هوشیاری، من و گریه های مستی
سر برهمن ندارد، دل بی وفاش نازم
صنمی که برد از دل هوس خداپرستی
به ره وفا برآید چه ز بخت کوته ما؟
مژهٔ تو گر به دلها نکند درازدستی
ز حیات آنقدر غم بودم که گر بخواهد
در نیستی برآرد دلم از غبار هستی
سر همّت تو گردم به حزین خسته جان ریز
ته جرعهٔ نگاهی به زکات می پرستی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تضاد بین زهد و عشق می‌پردازد. او از حال و هوای زاهدی و عیش و مستی سخن می‌گوید و به وفاداری و ناامیدی در عشق اشاره می‌کند. شاعر احساس می‌کند که دلش از عشق خداوند دور شده و تنها غم را تجربه کرده است. در نهایت، او به دنبال نگاهی است که بتواند روحش را به چالش بکشد و به زندگی معنا ببخشد.