شمارهٔ ۸۹۹ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
کند خون دل من، چشم تر را خانه آرایی
که دیگر می کند بهتر ز می، پیمانه آرایی؟
چراغانی ز داغت، رخنه های سینه ام دارد
کند شبها دل دیوانه ام، ویرانه آرایی
به گوشت در نمی آید، حدیث نکته پردازان
کنند از قصهٔ زلفت، مگر افسانه آرایی
به اخلاص محبّت، رونق دل را حوالت کن
نیاز برهمن، بهتر کند بتخانه آرایی
حزین ، از کلفت دل خاطرم خشنود می باشد
کند گرد یتیمی، گوهر یک دانه آرایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ احساسات عمیق و دردهای درونی شاعر است. او از دلشکستگی و غم ناشی از عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه عشق و زیبایی معشوق با دلبری و داغ‌هایش بر سینه‌اش تاثیر می‌گذارد. شاعر به زیباییِ عشق و معشوق پرداخته و می‌گوید که محبت و اخلاص می‌توانند دل را شاد کنند و زندگی را رونق بخشند. او همچنین به حس یتیمی و تنهایی خود اشاره دارد و از این می‌گوید که با وجود دردها و غم‌ها، عشق برایش ارزشمند و گرانبهاست.