شمارهٔ ۸۹۶ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و دل خود صحبت می‌کند و می‌گوید اگر کسی هم‌درد داشت، شکایتش را می‌کرد. دلش پر از کدورت و غم است و به یاد روزهایی می‌افتد که امید و آزادی داشت. او از جفای عشق و تنهایی رنج می‌برد و آرزو می‌کند که اگر عشق نبود، حداقل هوس و آرزویی داشته باشد که او را از این حالت نجات دهد. این شعر به شدت احساساتی و تأثیرگذار است و نشان‌دهنده‌ی عواطف عمیق شاعر است.