شمارهٔ ۱۰۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
ایّام غمم، مرا بهار است
مژگان رگ ابر آبدار است
طرح عیشی چرا نریزم؟
دامان دلم پر از غبار است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به احساس غم و اندوه خود اشاره می‌کند و آن را به فصل بهار تشبیه می‌کند. او می‌گوید که اشک‌هایش مانند باران جاری است و با وجود اینکه دلش پر از غبار و غم است، باز هم از شادی و عیش نمی‌تواند بگذرد.