نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۲ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دیوانه، عاقلانه به هامون گریخته ست

یعنی ز بیم خلق، به گردون گریخته ست

صیدی که بوی خون شنود، رام کی شود؟

خوبم ز دام دیدهٔ پرخون گریخته ست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تصویر شخصی می‌پردازد که از جامعه و مردم فرار کرده و به جایی به نام هامون پناه برده است. او به دلیل ترس از قضاوت و ناملایمات دیگران، به این فرار اقدام کرده است. همچنین، اشاره‌ای به شکارچی دارد که وقتی بوی خون را حس می‌کند، دیگر نمی‌تواند آرامش خود را حفظ کند، و این نشان‌دهنده احساساتی عمیق و پرخاشگرانه است. در نهایت شاعر می‌گوید که این شخص به دلیل درد و رنجی که از دیدن واقعیت‌ها دارد، فرار کرده است.