شمارهٔ ۱۱۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیست
داغم که حسن لاله رخان، دلنواز نیست
یک ره به تربتم قدمی می توان گذاشت
من خاک راه گشته ام، این وقت ناز نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساس تنهایی و درد عمیق خود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که مانند شمع بی‌دلیل نمی‌سوزد، بلکه رنجش ناشی از زیبایی و محبوبی است که در دسترسش نیست. او همچنین به تقدس و ارزشی که خاک پای او دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگر شرایط برای قدم گذاشتن به آنجا وجود ندارد و باید در حسرت بماند.