شمارهٔ ۱۵ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
چون سیل، پشت پا زده ام خاک پست را
انصاف، کار محتسب روزگار نیست
یکسان کند معامله، هشیار و مست را
مشکل که پر کند ز تهی کاسگی حزین
این مشت خاک، دیده دنیاپرست را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از قدرت و اراده خود به عنوان "سلطان همت" یاد می‌کند که از دنیا و مشکلاتش فاصله گرفته است. او به ظلم و ناعدالتی در جامعه اشاره می‌کند که همگان را به یک اندازه نمی‌سنجد، چه هشیار و چه مست. همچنین، شاعر به دشواری‌هایی اشاره می‌کند که پر کردن خالی‌های زندگی را سخت می‌کند و در نهایت به حقارت دنیاپرستی و ارزش‌های ناپایداری که در دنیا وجود دارد، انتقاد می‌کند.