شمارهٔ ۱۶۹ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ساقی مباد عیدی ما کوتهی شود
پیمانهٔ هلال پر از می، تهی شود
خود در عزای خویش نشیند به زندگی
بیمار عشق را، چو امید بهی شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از ساقی می‌خواهد که عیدی و جشن ما را کوتاه نکند و از او می‌خواهد پیمانه می پر از نیّ را خالی نگذارد. او به این اشاره دارد که اگر ساقی به عزای خود بنشیند، عاشق در درد و رنج عشق بی‌امید خواهد شد. به طور کلی، این شعر نمادین از اهمیت عشق و جشن و شادی در زندگی صحبت می‌کند.