نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۷ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

شور مستی از دل دیوانهٔ ما شد بلند

بانگ نوشانوش از میخانه ما شد بلند

سیل عشق آغاز ویرانی، نخست از ما نهاد

اول این گرد از دل دیوانه ما شد بلند

گشت کیفیت دو بالا از دل ما درد را

نشئه این باده از پیمانه ما شد بلند

نوحه کردن در جهان بر زندگی عادت نبود

اول این شیون ز محنت خانه ما شد بلند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حال و هوای مستی و عشق صحبت می‌کند. او می‌گوید که شور و شوق در دل دیوانه‌اش به اوج رسیده و صدای نوشیدنی از میخانه به گوش می‌رسد. عشق به عنوان نیرویی ویرانگر معرفی می‌شود که از دل او آغاز شده است. شاعر به درد و رنجی که از دلش ناشی می‌شود اشاره کرده و می‌گوید که نوحه و شیون در زندگی عادی نبود، اما این نخستین بار است که چنین احساسی از دل او برمی‌خیزد.