شمارهٔ ۲۲۰ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
شود چون جوهر آیینه پیدا، تار میافتد
نگردد روشناس آن کس که جوهردار میافتد
کند یغما نگاه ناتوان او توانایی
به بستر بوی گل، زان نرگس بیمار میافتد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به بررسی موضوعاتی همچون پیوستگی و جدایی، و تأثیرات نگاه و احساسات انسانی میپردازند. در ابتدا به این نکته اشاره میشود که وقتی جوهر آیینه نمایان میشود، تار میافتد و در واقع، کسی که واقعیت را درک نمیکند، نمیتواند خود را بشناسد. همچنین، در ابیات بعدی به تأثیر نگاه ضعیف بر تواناییهای فرد اشاره دارد، و این که بوی گل میتواند بر نرگس بیمار تأثیر بگذارد. در کل، این شعر به زیبایی احساسات و درک عمیق از واقعیت را توصیف میکند.