شمارهٔ ۲۲۲ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
ز شیرینکاری من، بیستون آباد میگردد
قلم در پنجهٔ من تیشه فرهاد میگردد
صبا بفرست، اگر مکتوب و قاصد نیست رسم تو
به بوی التفاتی خاطر ما شاد میگردد
هوا را گر چنین میپرورد نفس هوش پیشه
جهان پروانهٔ ما، آسیای باد میگردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از تأثیرات مثبت و زیبای کارهای خود سخن میگوید. او بیان میکند که فعالیتهایش میتواند بیستون را آباد کند و قلمش مانند تیشه فرهاد، کارهای اساسی و ماندگاری انجام دهد. شاعر از صبا میخواهد تا اگر پیامرسانی نیست، دست کم با بوی توجه و محبت، دلهایشان را شاد کند. در نهایت، او به این نکته اشاره میکند که اگر نفس هوش و آگاهی چنین فضایی را فراهم کند، جهان به زیبایی مانند پروانهای در دستانش خواهد چرخید.