شمارهٔ ۲۵ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر با احساساتی عمیق و غمگین از گریه و ناله‌های خود صحبت می‌کند. او به زیبایی غزال در خواب بهار اشاره می‌کند و بوی خون تازه از گلشن به مشامش می‌رسد. همچنین، به تعبیری، از بوسیدن غنچه‌ای که دستش را گستاخانه در اختیار دارد، یاد می‌کند. این مضامین نشان‌دهنده‌ی عشق و درد و زیبایی‌های زندگی‌اند.